Dit is de beste manier om aardappelpuree te maken
Sofie testte het uit!
Er zijn weinig gerechten die zo eenvoudig lijken als aardappelpuree, maar toch loopt het weleens mis. Waterig, lijmerig of te zwaar... Tijd om uit te zoeken wat nu écht de beste manier is om een toppuree te maken.
Culiredactrice Sofie: "Ik ben gek op aardappelpuree. Echt. Ik zou het elke dag kunnen eten. Maar ook bij mij lukt hij de ene keer beter dan de andere. Waar ligt dat dan aan? Met deze test hoop ik het te weten te komen. Ik vertrek telkens van hetzelfde basisrecept en van dezelfde zak en hoeveelheid aardappelen en geef mijn pureetjes punten op smaak en smeuïgheid."
Het basisrecept voor 4 personen
- 1 kg bloemige aardappelen
- 100 ml melk
- 1 ei
- 2 el boter
- nootmuskaat
- peper en zout
1 Schil de aardappelen, spoel ze en snij ze in gelijke stukken zodat ze straks allemaal tegelijk gaar zijn.
2 Leg ze in gezouten koud water en zet de pan op het vuur. Door koud te starten, warmen de aard-appelen geleidelijk op en garen ze gelijkmatig. Breng het water aan de kook. Zet het vuur lager zodra het water kookt. Laat de aardappelen 20 à 25 minuten garen.
3 Giet de aardappelen af, schud ze goed op en laat ze even uitdampen.
4 Plet of pureer ze volgens de gekozen methode.
5 Maak een kuiltje in de aardappelmassa en giet daar de melk in, samen met het ei. Zo voorkom je dat het ei meteen stolt en slierten vormt in je puree. Voeg de boter toe en klop alles krachtig los met een klopper. Kruid de puree met peper, zout en nootmuskaat.
Lees verder onder de video
Manier 1: met de pureestamper
Hoe? Ik kook de aardappelen gaar, giet ze af, schud ze goed op en stamp ze fijn met een pureestamper. Daarna maak ik er een kuiltje in, voeg melk en ei toe, gevolgd door boter en kruiden. Ik klop alles stevig los met de garde.
Wat gebeurt er? De aardappelen blijven mooi heel bij het koken. Bij het afgieten en opschudden zie je dat het bloemige aardappelen zijn: ze vallen een beetje uit elkaar en het pureren met de stamper gaat heel vlot. Na het opkloppen proef ik: de puree heeft nog een paar kleine brokjes, maar smaakt vooral echt als een lekkere puree.
Mijn verdict: lekker, en je proeft meteen dat het échte puree is, niet een die uit een pakje komt. Dat komt door de kleine brokjes aardappel, maar die storen absoluut niet.
Smaak: 🧡🧡🧡🧡🧡
Smeuïgheid: 🧡🧡🧡🧡
Totaal: 9/10
Manier 2: met de passe-vite
Hoe? De gare aardappelen draai ik door de passe-vite (een erfstuk van mijn grootmoeder). Ik werk ze daarna verder af met melk, ei, boter en kruiden.
Wat gebeurt er? Ik moet de aardappelen verschillende keren naar beneden duwen langs de rand van de passe-vite. Het duurt aanzienlijk langer dan met de stamper en kost wat meer moeite. Maar de puree valt in mooie sliertjes in de pan. De melk wordt meteen opgenomen door de aardappelen en na het omroeren wordt de puree volledig glad: er valt geen brokje te bespeuren.
Mijn verdict: voor mij persoonlijk is deze puree net iets te lijmerig. Je voelt het al bij het roeren, dat gaat moeilijker dan bij de gestampte puree. De smaak is goed, maar iets zetmeel-achtiger. Ideaal voor wie absoluut geen brokjes wil, maar voor mij – dat is persoonlijk, natuurlijk – mogen er nog wel wat kleine stukjes aardappel in zitten.
Smaak: 🧡🧡🧡🧡
Smeuïgheid: 🧡🧡🧡🧡🧡
Totaal: 9/10
Manier 3: met de klopper van de standmixer
Hoe? De gekookte aardappelen gaan in de kom van de standmixer, waar ik het klopperaccessoire op heb bevestigd. De mixer laat ik kort maar krachtig draaien. Intussen voeg ik melk, boter, ei en kruiden toe.
Wat gebeurt er? Het gaat supersnel. Ik moet wel wat spelen met de snelheden van de standmixer om alles goed te laten mengen. De puree bevat nog wat kleine brokjes en het lijkt of ik méér puree heb, hoewel ik evenveel aardappelen heb gebruikt als voor de andere methodes. Waarschijnlijk zit er wat meer lucht in de puree doordat je machinaal krachtiger kunt kloppen dan met de hand. Alleen jammer dat hij een beetje lijmerig smaakt.
Mijn verdict: handig voor grote hoeveelheden, maar qua smaak en textuur minder verfijnd dan de vorige twee manieren.
Smaak: 🧡🧡🧡
Smeuïgheid: 🧡🧡🧡
Totaal: 6/10
Manier 4: de aardappelen stomen
Hoe? Ik stoom de aardappelen gaar in plaats van ze te koken en plat ze met de pureestamper, omdat dat van de bovenstaande manieren mijn persoonlijke favoriet was.
Wat gebeurt er? De aardappelen zien er natter uit na het stomen en hebben hier en daar wat donkere plekjes waar de ogen zaten (ja, ik weet het, die had ik kunnen verwijderen na het schillen, maar dat doe ik nooit). Bij de gekookte aardappelen zag je dat minder. Bij het stampen voelen de aardappelen verrassend genoeg net droger. Ik krijg ze minder goed fijn en er blijven veel brokjes over. De aardappelsmaak is intenser.
Mijn verdict: ik vind deze puree minder lekker dan die met gekookte aardappelen, voor mij hoeven de aardappelen niet zo door te smaken. De textuur is ook niet helemaal wat ik zou willen.
Smaak: 🧡🧡
Smeuïgheid: 🧡🧡🧡
Totaal: 5/10
Manier 5: koken in de schil
Hoe? Ik schil en snij de aardappelen niet, maar kook ze in hun geheel in de schil. Na het afgieten laat ik ze even afkoelen, ik pel ze, plet ze met de stamper en verwerk ze verder volgens het recept.
Wat gebeurt er? Het pellen van de aardappelen vraagt tijd en niet alle velletjes laten zich even gemakkelijk verwijderen. Bovendien zijn de aardappelen, ook als ik ze eerst al wat heb laten afkoelen, héét. De puree is vrij droog en blijft in de klopper hangen, het is moeilijk om 'm op te kloppen. Er zitten nog behoorlijk wat brokjes in, wat mij persoonlijk niet zo stoort, en de aardappelsmaak is meer uitgesproken.
Mijn verdict: er zijn snellere manieren die zeker even lekker zijn. Alleen aan te raden als je véél tijd hebt.
Smaak: 🧡🧡
Smeuïgheid: 🧡🧡🧡
Totaal: 5/10
Manier 6: pureren met de mixer
Hoe? Ik pureer de gekookte aardappelen met de staafmixer en voeg de overige ingrediënten toe terwijl ik blijf mixen.
Wat gebeurt er? Zodra je ei, boter en melk toevoegt, begint de puree te glanzen. De structuur voelt extreem lijmerig: de mixer blijft zelfs rechtopstaan, alsof hij door modder is vastgezogen. De smaak? Gekruide korrels zetmeel.
Mijn verdict: dit ziet eruit als babyvoeding en zo smaakt het ook. Absoluut af te raden.
Smaak: 🧡
Smeuïgheid: 🧡🧡
Totaal: 3/10
Mijn ultieme eindconclusie
"De klassieke pureestamper en de passe-vite eindigen ex aequo op de eerste plaats. Welke puree je verkiest, hangt vooral af van je persoonlijke voorkeur: hou je van wat textuur en kleine brokjes, dan is stampen ideaal. Wil je een perfect gladde, luchtige puree, dan is de passe-vite je beste vriend. De standmixer is een degelijke derde, die is vooral handig bij grote hoeveelheden. Maar één ding is zeker: de staafmixer blijft maar beter in de keukenlade!"
Volg ons op Facebook, Instagram, Pinterest, YouTube en schrijf je in op onze nieuwsbrief om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!